- 60 ml Havana Club Rum
(“Añejo Especial” of “Añejo Blanco“)
- 1/2 limoen, in vier partjes gesneden
- 3 takjes munt
- 1 theelepel fijne rietsuiker, wit of brui
- 5 ijsblokjes
- ijskoud soda water (of bruisend mineraalwater)
Giet de rum in een niet al te hoog longdrink glas; Was de limoen, snij doormidden, snij een helft in 4 partjes; Voeg 3 limoen partjes bij de rum in het glas; Strip de munt blaadjes van 2 takjes en voeg toe aan de rum in het glas; Voeg de suiker toe; Pers de limoen en de munt in het glas met een stampertje, of roer heftig met een lepel; Voeg de ijsklontjes toe, vul af met Soda Water; Versier de rand van het glas met het vierde limoen partje; Steek het derde munt takje in het glas ter decoratie.
—————————————————————————————————————————————————
Zonder twijfel mijn favoriete cocktail, ik ben namelijk verzot op rum .
Waarom nu ‘Song of the Day’?
Bacardi heeft een nieuw reclamespotje gemaakt over de Mojito, met een nogal aanstekelijk liedje. Kijk en luister maar, brengt u zo in een zomerse stemming . Het nummer heet trouwens ‘The Muddle’ en is op de Bacardi-site te downloaden.
Zo te zien spreekt mijn Start to Run gewouwel nog meer mensen aan, want hier en daar hoor ik van mensen uit mijn omgeving dat ze het ook wel eens willen proberen. Zowel mijn moeder, broer, vrienden als kennissen op het Flopclass-forum gaan eens een ‘efforeke placeren’ ^^.
Morgen begin ik aan les 6, try to keep up with me en voor ge het weet lopen we samen de 10 Miles!
Een mens verschilt eigenlijk niet veel met een plant. Geef het eten en liefde en de plant/mens zal gelukkig zijn.
Maar wat mens en plant nog meer nodig hebben is zon. In mijn geval véél zon. Maar waar is de zon? Global warming heeft een vreemd gevoel voor humor. Terwijl er een watertekort in Turkije is en er overal in het zuiden bosbranden zijn, is het in ons dierbare Vlaanderen hoofdzakelijk aan het regenen in combinatie met herfst-temperaturen. Het is alsof de weergoden mijn klaagzang aanhoren, want ze doen er op het ogenblik van dit schrijven nog een schepje bovenop. Alhoewel, maak daar maar een hele zak schepjes van. *zucht*
En zo voel ik mij stilletjes aan verwelken, als een klein plantje dat ergens in een donker hoekje staat… Zielig he.
Het is pas helemaal zielig als ge weet da ik hier nog een ticket naar Kroatië en eentje naar Turkije heb liggen. Geef mij maar een stevig hittegolfje voor de moment. Zo eentje waar ge al het vocht uit uw lichaam voelt verdampen en waar het zwembadwater warmer is dan uw eigen lichaamstemperatuur zodat ge zelfs de kans niet krijgt om verkoeling te zoeken en dus maar noodgedwongen naar uw hotelkamer moet vluchten om van de airconditioning te kunnen geniet. Zalig!
Ik vrees dat ik nog een poos zal moeten wachten op de zon…
Pantera is een Amerikaanse heavy metalgroep met de typische klank van de zuiderse groove-metal. Dit ruige, soms slomere genre is iets dat mij wel kan bekoren omdat het de echte rock-feeling naar boven doet komen.
Primal Concrete Sledge is hier een goed voorbeeld van, hier zie je ze het nummer live brengen op Ozzfest. Op het einde komt gitarist Zakk Wylde van Black Label Society, een andere Amerikaanse groove-metal band nog even een showke placeren.
Zoals ge kunt zien ligt het hier een beetje op zijn gat he.
Ben nogal druk bezig met herexamens enzo. Maar daarna, in de maand september, zal deze blog een revival kennen.
Allereerst ga ik verslag uitbrengen over mijn belevenissen op Graspop en mijn uitstap naar Frankrijk (zowat het enige van uitstap dat ik trouwens gedaan heb deze vakantie, niet veel soeps dus). In september zijn er ook de Verkenningsdagen van de Universiteit Antwerpen. Hier leren de eerstejaars het studentenleven kennen onder begeleiding van ouderejaars waaronder mezelf. Levert altijd straffe verhalen en nog straffere foto’s op.
Ik ga in september ook voor mijn rijbewijs bromfiets, beetje vreemd aangezien ik bijna 24 word, maar de uitleg waarom volgt nog. Ik ga verder nog een nieuwe PC kopen, die ik hier uiteraard zwaar ga komen bestoefen, wat had ge gedacht ^^. En op het einde van de maand beginnen natuurlijk de eerste TD’s, de eerste activiteiten van mijn studentenvereniging Prisma, het nieuwe escrima-seizoen en nog veel, veel meer.
Stof genoeg dus om over te schrijven, maar wat is een blog nu zonder foto’s. Niks.
Daarom heb ik besloten om een speciaal fototoestel te kopen.
“Hey Tom, dat is een GSM.”
Inderdaad, maar wel eentje met een 3.2 megapixel camera in. Steek daar nog een 2 gig geheugenkaartje in en ge zijt vertrokken. Waarom een GSM en niet een gewone camera? Wel, dit ding is 2 in 1, enorm dun, en trekt bijzonder goede foto’s. Ideaal dus om mee te nemen naar feestjes en dergelijke, anders zit ge daar met zo ne groten “boebel” in uw broek, ook geen zicht he. De dure prijs heb ik er graag voor over.
Helaas is dit nu nog toekomstmuziek. Terug naar de harde realiteit. Wish me luck!
Ik had gezegd dat ik een brede muzieksmaak heb he.
Hier is het bewijs.
Electro is altijd één van mijn favoriete muziekgenres geweest. Toen ik voor de eerste keer ‘Moan’ van de Deense DJ Trentemøller hoorde was ik dan ook natuurlijk verkocht. Dit nummer onderscheid zich een beetje van andere Electro nummers door op een trage, meeslepende, bijna Triphop-achtige wijze zich op te bouwen.
En wie denkt dat een DJ live-act saai zou zijn om naar te kijken moet maar eens het volgende clipje opzetten.
Het begint met een lange, vrij funky intro. Gaat dan over naar Evil Dub en switched geleidelijk aan naar het magistrale Moan.
Ook al heeft het heel den dag geregend, toch heb ik mijn stoute loopschoenen aangetrokken om aan les 4 te beginnen. In het park zelf lopen bleek een slechte optie, want dat was herleid tot een gigantische modderpoel. Dus dan maar gewoon rond het park op den trottoir gejogd.
Het gaat trouwens beter en beter, de 22 minuten durende training was zo voorbij. Maar goed ook eigenlijk, want ge kon mij uitwringen door de combinatie zweet + regenwater.
Ik ben thuis bijna altijd terug te vinden achter mijn PC en ben natuurlijk een fervente gebruiker van het internet.
Zoals voor zo veel mensen is YouTube ook voor mij een fantastische bron om clips en muziek te bekijken en te beluisteren. Ik zal jullie van tijd tot tijd verblijden met muziek dat mijn ‘Stamp Of Approval’ krijgt. En aangezien mijn muzikale smaak breder is dan wijlen Roland Lommé gaan jullie soms misschien schrikken van wat ik op jullie tere oortjes zal loslaten.
Zo ook het volgende nummer: Rasputin van de Finse battlemetal groep Turisas
“Wablieft Tom? Battlemetal, wasda?”
Wel, het concept was mij tot voor kort ook onbekend, maar door naar Graspop te gaan dit jaar ging voor mij een hele nieuwe wereld open. Het is een genre binnen metalmuziek dat folkloristische elementen combineert met loeiharde metal, meestal met oorlogs- en drankliederen. Perfect voor een uitzinnig feestje natuurlijk.
Turisas gebruikt bvb een viool en, jawel, een accordeon naast de standaard instrumenten.
Kijk en geniet hoe ze een cover van de Boney M-hit Rasputin op hun manier brengen.
Fantastische zomer hebben we weeral, nietwaar? Nu goed, veel kan ik er toch niet van genieten momenteel, maar dan studeer ik toch liever met een zonnige hemel dan met het vreselijke weer dat we momenteel hebben. September zal het wel goedmaken zeker, dan heb ik ook meer tijd om van het zonnetje te genieten
Op mijn werk gisteren was het ook niet veel soeps: 1 miezerig abonnementje verkocht, terwijl mijn nieuwe collega er 10 heeft. Vrij astronomisch blijkbaar, want onzen baas vindt het maar verdacht en gaat het eens nakijken.
Ik heb ook even tijdens een plaspauze zoals beloofd een aantal foto’s getrokken van het uitzicht dat ik over Antwerpen heb. Het moest vrij geheim gebeuren en in een gangetje, want er was nogal veel volk aan het werk op dat moment. Volgende week zal ik tegen valavond aan de grote ramen binnen de omgeving van de Schelde met de kathedraal trekken, dat zal zeker een paar mooie plaatjes opleveren
Maar swat, terug naar de boeken nu, en straks nog wat lopen. Hopelijk is de regen tegen dan verdwenen.
.
. Het nummer heet trouwens ‘The Muddle’ en is op de Bacardi-site te downloaden.
